Stichting Lotusbloem, 8 januari 2005

Verslag Ger Rolsma en Sander van Hulsenbeek bezoek Koggala 23-12-2005 tot en met 30-12-2005.

23 december 2005

Afgehaald door Keerthi. Vlotte rit. Veel tsunami-schade lijkt onderweg opgeruimd/hersteld. Aankomst in Hotel Koggala Beach. Direct herkend door veel mensen. Het Hotel lijkt niet veranderd door de Tsunami. Wel is er niets verbeterd: het terras bij het zwembad moest nog voorafgaande aan het Oudejaarsfeest definitief worden hersteld. ‘s Middags op bezoek bij de Monnik (Wimalakithti Thero). Album met foto’s afgeleverd. Afspraken gemaakt voor volgende dagen: op 26 december zijn er twee herdenkingen, in het hotel en bij het klooster. Vroeg naar bed.

24 december 2005.

Samen met de Monnik met de Tuktuk naar Galle: fax kopen. Veel herstelwerkzaamheden overal. Habaraduwa schijnt grotendeels hersteld. Er staan nog wel tenten, maar die zijn, aldus de Monnik, overal verlaten. Er wordt nauwelijks meer gebruik gemaakt van tijdelijke woonruimte. Vervolgens bezoek bij leraar Monnik. Daarna naar Keerthi om album te overhandigen. Warm ontvangen. Gezin maakt het prima. Kerstdiner in het Hotel.

25 december 2005.

Op bezoek bij Monnik. Familie leraar is op bezoek. Geen gelegenheid om met Monnik zaken te doen. Album aan hotel afgeleverd. Zijn ze vreselijk blij mee. De manager van verleden jaar is weg. De nieuwe manager maakt een positieve indruk. Het hotel zal echter er flink aan moeten trekken om erbij te blijven. Aantal gasten is de helft van verleden jaar.

26 december 2005.

Het zwembad om 09:16h:

Om 09:30h is er een grote herdenking in het hotel, waar we vriendelijk doch beslist voor zijn uitgenodigd. Voor veel mensen toch wel emotioneel, vooral het Zwitserse stel dat hier al jaren komt. De Monnik en een andere Monnik uit de buurt van Anuradnapura leiden de dienst. Na afloop krijgt iedereen een protectie touwtje om de pols.

Er zijn ongeveer 12 gasten van verleden jaar. Feest der herkenning. Een Duitse professor heeft nog steeds zijn all-inclusive-bandje om van 2004! Na de plechtigheid planten de gasten van verleden jaar een per paar een herdenkingspalm:

'S-avonds, na zonsondergang is er in het klooster een grote herdenkingsdienst, geleid door de twee Monniken. Wij hebben de eer de olielampjes bij de Bodhi-tree aan te mogen steken. In een lange toespraak van de Monnik Wimalakithti is het woord Lotusflower te herkennen. De Duitse gasten, waaronder een vrouw die weer met haar twee dochters is gekomen, zijn er ook. Na de dienst bezoek bij de Monnik met Duitsers die een hulpprogramma willen opzetten (laatste foto)

27 december 2005.

Sander op bezoek bij de Monnik( Ger komt later) . We worden uitgenodigd om op de helling van de heuvel een herdenkings-palm c.q. herdenkings-lime-tree te planten.

Gesproken over verder verloop van de hulpverlening. De Monnik ziet nog mogelijkheden voor het bouwen van een aantal huizen voor families die tussen wal en schip zijn gevallen: zij staan niet geregistreerd als gebruikers van land, dus krijgen geen overheidsgeld enz. Het gaat hier over het vissersdorp, waarover nog verder. De Monnik maakt een lijst van een aantal families, met bijzonderheden, waar wij uit moeten kiezen.

Over het algemeen krijgen we de indruk dat de meeste noden zijn gelenigd. Het leven heeft zijn normale gang hernomen, en veel mensen zijn redelijk goed uit de Tsunami gekomen dan ze waren. Vooral veel particuliere hulp, zoals van Lotusbloem, is al wel terecht gekomen waar die moest wezen. Ook over de overheid is men niet echt negatief. Vooral wat betreft het ter beschikking stellen van land, maar dan wel buiten de kust. Er worden scholen gebouwd ( zelfs tegenover het hotel) en we horen geen klachten ( behalve dan de structurele, reeds bestaande) over gebrek aan medische hulp.

28 en 29 december 2005.

We bezoeken eerst met Keerthi het vissersdorp Modaragoda (bij ons bekend als Koggala) . Daar zijn een aantal huizen gebouwd door de Lions Club. Men schijnt niet geheel tevreden, maar wij vinden ze mooi. Er is een tijdelijke opvangbehuizing (zie foto’s), maar de mesnen trekken daar al uit naar echte huizen.  Wel zien we in enkele hokjes  onze ‘Junitafels’ en het bed.

‘s Avonds ontmoet Sander nog zijn ouden bekenden de familie Salindra. Daar gaat het goed mee. Broer Salindra zat in de opvang in ons klooster en heeft Lotusbloem meubilair in zijn huis. Was daar blij mee. Ruwan werkt bij de nieuwe cementfabriek en is tevreden.  

De laatste foto laat de shipyard in Galle zien. Met grote voorraad nieuwe schepen. Over langs de Zuidwestkust lagen alle havens en stranden vol met nieuwe boten. Ook bij het strandje bij Koggala lagen meer boten, en nieuw, dan we twee jaar geleden hebben gezien.

29 december 2005.

Afscheid van de Monnik, met nogmaals bespreking van de afspraken voor het samenstellen van een lijst families. Sarath ( de Maraboe) is er, en is dolblij met zijn fotoalbumpje.  (AvH, 8 januari 2006)